Nice, eh? No biggie, you’re saying, Slideshare, slidecast do the same. that’s right -why would you still choose this one? Well, if you’re pressed for time, this is, in my experience, the fastest solution: you can simply login using your account from Google, Open ID, Yahoo, and a couple of others, and once you have done that, you simply upload the file you wish to embed, copy the embed code and paste it in your site or blog, and you’re done. Also, it’s my impression that it handles pdf documents better than for instance slideshare, where the embed code often shows the pdf in a different layout compared to my original pdf, but maybe that’s just my mistake.

Ok, so, how do you generate the embedcode for your document? Watch the tutorial or follow the steps below.

• Go to embedit.in, click on browse and navigate to the file you would like to embed.
• Tweak the settings of the embeddable player so that it fits in your site. You can adjust width, height and the background color. Oh, and did we mention that you can also (dis)allow print & download? Nice! You could, additionally, add mark up to your document, but in my experience drawing with a pencil tool using a mouse or worse, your laptop mouse pad, is just not that handy.
• copy the embedcode and past it in your site or blog and you’re done!

While unfortunately many web 2.0 applications are merely a matter of novelty over substance -how many timelines have you embedded in your blog so far?- Backboard does performs one of the essential tasks in any professional domain, really, be that education or a private company, and that is collecting feedback.  Backboard allows you to do just that: the basic idea is that you can upload documents or enter a web address and then ask colleagues, friends, or anyone, really, what they think of your document/website.

Three simple steps will get you going, but there's more if you want to...

The system even allows for secure uploads, but only so if you have a premium account, which you can try out for a limited period if you want to (the free account gives you unlimited Backboards, 5 MB maximum size per file, and no SSL by the way). You then need to specify who should be able to access and assess your document: you can give free access to the whole wide world, but maybe you will be more comfortable with selecting your own executioners yourself, in which case you simply list their e-mails in a text box and that’s it. Additionally, you can also provide an access code which your reviewers then have to enter before they can view your document.

Reviewing a document then is as easy as either inserting general comments, or you can use the red pencil to indicate certain sections of the document and then comment on just those sections. The owner of the document gets informed whether or not you have given feedback yet. A simple test with a pdf document resulted in this:

Provide general feedback or comment on specific sections of a document

I haven’t tried many different formats yet, but th system should have no problems with Word (DOC/DOCX), Excel (XLS/XLSX), PowerPoint (PPT/PPTX), WPD, ODT, ODP, ODS, RTF, PDF, TXT, HTML, SQL and JS), images (GIF, JPEG, PNG, TIFF, BMP and PSD), vector graphics (AI, EPS, PS), web pages or other URLs, and free-form text.

Next time you need a couple of opinions, give it a try -I don’t think you’ll regret it.

Voicethread: een multi-comment systeem

Wat is nu precies die Voicethread? Wel, het komt er eigenlijk op neer dat je eerst een online media album aanmaakt voor je filmpjes, foto’s, afbeeldingen, presentaties en dergelijke meer. Tot zover niets nieuws onder de zon -het aantal sharingsites is tegenwoordig niet meer bij te houden. Wat Voicethread interessant maakt is dat het systeem een zeer uitgebreide commentaarmodule heeft ingebouwd: bezoekers, studenten, familie, vrienden en vijanden van Studio Brussel kunnen allemaal commentaar geven -met de webcam, via gewone tekst of met de pda/telefoon. Dat zorgt ervoor dat je geen 20 tekstvakken onderaan je powerpoint meer hebt -elke gebruiker krijgt een aangezicht, een stem. Het maakt het alleszins aangenamer om de commentaren te bekijken/beluisteren. De voicethreads kunnen jammer genoeg niet geëmbed worden in WordPressblogs, maar op de afbeelding hieronder zie je hoe het systeem marcheert (of klik op deze Voicethread). Bovenaan de linkerkolom staat de eigenaar van het brondocument, eronder & in de rechterkolom staan alle commentaren -de ene gebruikt de webcam, anderen de tekst-module.

Alle comments snel bij de hand

Het stopt echter niet bij simpelweg commentaar geven: wanneer iemand commentaar aan het toevoegen is, kan hij/zij namelijk ook gebruik maken van de annotatietool, zodat je met pijltjes en cirkeltjes je commentaar kunt onderstrepen of verduidelijken. Bekijk het filmpje nog eens en klik op de 4de comment (Kimberly Ray) om een idee te krijgen van het systeem. Geef toe, het is eens iets anders.

Net als de eigenlijk flashcards is de hele opzet van Cramberry extreem simpel gebouden: eerst maak je een set aan, bijvoorbeeld Business English, en daarna maak je allerlei kaartjes aan voor die woorden waar je moeilijkheden mee hebt. Als je jezelf wil testen klik je op de naam van de set en de quiz begint. Heb je het antwoord juist, klik dan op Correct -het algorithme wordt meteen aangepast zodat deze vraag in het vervolg minder snel opnieuw aan bod komt.

Laat het systeem weten of je het antwoord juist had!

Is dit nu zo’n hip systeem? Ehm, als ik eerlijk moet zijn: nee, eigenlijk niet. Ik denk dat als ik zelf woordenschatlijsten erin zou moeten stampen ik nog altijd de voorkeur zou geven aan een pakket als Teach2000. De mogelijkheden zijn er veel en veel uitgebreider: verschillende toetsvormen, verschillende feedbackmogelijkheden, veel meer input van andere gebruikers. Toegegeven, Cramberry heeft al laten weten dat ze een publieke bibliotheek van flashcards zullen openstellen, maar tot zover het is, blijft dit een redelijk solitair systeem, maar qua sharing is het anders voorlopig nog kinnen kloppen -jammer. Kunnen oefenen met de setjes van iemand anders kan best leerrijk zijn, als je het mij vraagt.

Het principe is heel simpel: op een horizontale tijdlijn voeg je foto’s, titels, tekst, links e.d. toe. Als je wil kun je dan in je blog verwijzen naar een specifiek moment op je tijdlijn, of je kunt je tijdlijn in je blog of site embedden, of delen met studenten, vrienden, collega’s, familieleden. De tijdlijnen op circaVie zijn ook voorzien van tags -héél gevaarlijk als je het mij vraagt: voor je ‘t weet is het vier uur ‘s nachts en zit je iets te lezen over de evolutie van wandelstokken. O ja, je kunt je timeline ook syndiceren, zodat alle nieuwe evenementen netjes in je RSS-lezer kunnen worden binnengetrokken.

Werken op circaVie is naar ik heb gelezen heel simpel: aanmelden met een openID, tijdlijn beginnen, foto’s toevoegen, datum & tags ingeven, en dat is het eigenlijk zowat. Vooraleer je misschien ontgoocheld afdruipt: je kunt ook het kleurtje van je tijdlijn kiezen

D’r is momenteel wat te veel werk om het zelf te proberen, maar ik wil gerust aannemen dat het inderdaad heel eenvoudig is. Het lijkt wel geestig om je puur voor het amusement hiermee bezig te houden, maar er zijn ook wel een paar educatieve toepassingen te bedenken: een portfolio voor in kunstrichtingen, literatuurgeschiedenissen, onderzoekstendensen binnen een discipline en ga zo maar door. Op circaVie staat zo bijvoorbeeld een geschiedenis van autisme -misschien niet meteen het domein van de L&W, maar wel representatief voor de mogelijkheden van circaVie binnen educatieve instellingen.

Het innovatieve aan Footnote.com is dat de user community heel sterk betrokken is: je kunt zelf documenten annoteren, commentaar toevoegen aan foto’s, je eigen interesses weergeven d.m.v. spotlights, je eigen story pages aanmaken en dergelijke meer. Het levert een bonte mix op van gescande manuscripten, oorlogsfoto’s waar persoonlijke anecdotes aan vasthangen, interessante profielpagina’s. Enkel jammer dat niet alle documenten gratis beschikbaar zijn -hier en daar zitten er bij die enkel toegankelijk zijn voor de trotse eigenaars van een Premium account. Hoe dan ook, voor zowel studenten als docenten in Amerikanistieke richtingen lijkt dit alleszins de moeite van het bekijken waard.

In September 2007 nam Adobe Virtual Ubiquity over, de makers van de online teksteditor Buzzword. De editor is Flashgebaseerd, waardoor het uiteraard heel erg mooi oogt: het design is strak en donker gehouden, waardoor de kleurtoetsen mooi uitkomen. Alle tekstoperaties zitten weggestopt in verschillende knoppen die zich allemaal in dezelfde toolbar bevinden. Klik je op de tekstknop (Font, de groene f), dan schuift alles netjes op naar rechts en komen de tekstopmaakmogelijkheden te voorschijn. Klik je op het paragraafteken, dan klapt de fontgroep heel vloeiend ineen en komen de paragraafopties te voorschijn.

Het is allemaal zodanig mooi en afgelikt dat je meer met de interface zit te spelen dan te schrijven. Enfin, ik spreek uiteraard voor mezelf. Maar het voelt danig elegant aan dat Google Docs plots houterig en stijf lijkt -let wel, houterig en stijf is helemaal niet slecht natuurlijk. Buzzword mag dan wel met allerlei schoonheidsprijzen weglopen, aan de samenwerkingsmogelijkheden die Google Docs biedt kunnen ze toch echt niet tippen.

Adobe Share is de online bibliotheek die eveneens in September 2007 werd geïntroduceerd. Het staat je toe om documenten te uploaden en te delen met anderen, vergelijkbaar met wat andere diensten (zoals Scribd) aanbieden. Het ligt in de lijn der verwachting dat dit platform de gemeenschappelijke basis wordt voor de andere online applicaties om de onderlinge integratie te bevorderen.

Brio, Adobe’s web-conferencing software, is nog altijd in beta. Via Brio kun je je scherm delen met anderen, videoconferencen met meerdere personen, notities delen, en dat allemaal via de browser, zonder installatie van bijkomende software. Ook hier vind je trouwens de ondertussen herkenbare donkere interface. Ik heb het nog niet geprobeerd, omdat momenteel geen van mijn vriendjes momenteel online zijn, maar het ziet er allemaal vrij intuïtief, logisch en transparant uit.

Het lijken boeiende tijden te gaan worden -je schrijft een tekst met Buzzword, de afbeeldingen die je erin gebruikt editeer je snel even met Photoshop Express, je deelt vervolgens met anderen via Share, … Het valt nog een beetje af te wachten hoe het zit met offline support, want daar loopt het vooralsnog een beetje mank. Het is ook nog wat afwachten wat Adobe nog in de mouw houdt qua bijkomende applicaties -een online Lightroom? Een ietsie competitor voor Sharepoint of Google Sites?

Momenteel kun je offline enkel documenten bewerken; nieuwe documenten aanmaken is vooralsnog niet aan de orde. Ook werkt de dienst momenteel enkel voor de tekstverwerker; het rekenblad en de andere applicaties zullen nog een tijdje moeten wachten.

De mogelijkheid om offline aan je Google documenten te werken is, of was, voor velen zowat de enige reden waarom Google Docs nog niet meteen een serieuze concurrent was voor MS Office & Office Live. Ook concurrenten als Zoho en Zimbra boden immers al offline toegang tot hun documenten. Maar nu is het dus eindelijk toch ook zover -tenminste, voor diegenen wiens account al is omgezet. Ik zelf sta vooralsnog in de kou, blijkbaar. Een ontgoocheling die ik bij alle andere gooi, al relativeer ik het ook wel gemakkelijk. ‘t Is absoluut niet zo erg als de draw van Manchester tegen Middlesbrough daarnet, bijvoorbeeld, of het gelijkspel tussen Cercle en Bergen gisteren, maar wél erger dan het feit dat After Effects vooralsnog geen audio preview heeft. Dus ja.

SlideRocket PowerPoint met een netwerkkabel in z’n ster. Ze gaan prat op de moderne look die mogelijk is binnen hun presentaties -de dropshadows, glows en gespiegelde ondergronden kunnen inderdaad wel gerust naast die van PowerPoint 2007 staan, al is het volledige aanbod van effecten binnen Slideshare wel een beetje beperkter. Sharing is mogelijk. Op de site staat een presentatie waarin alle features worden voorgesteld.