Using Drop Resizer is all very simple: download & install it and select in the dialogue box one particular directory where you want to store the pictures that need resizing. The only thing else you need to do is to copy the images you want to send via mail to that particular folder and Drop Resizer will resize them according to the settings you chose yourself:

Should you want to start using Drop Resizer, then do consider these issues:

• Make sure you have the most recent updates of the MS Net Framework on your system.
• Do not copy the originals to the Drop Resize-directory: your high res images will be permanently resized, a shame if you want to reuse them for any other purpose.
• JPG is the only fileformat which is currently supported.

Sumo Paint

Zoals je op het screenshot hierboven kunt zien is Sumo Paint een Adobe Photoshop-kloon, maar wat voor één! Het volledige programma draait kompleet online, dus je hoeft hoegenaamd helemaal niets te installeren en bovendien is alles gratis. Zit je in een vreemd land te werken op vreemde pc’s in vreemde pc-zalen en wil je toch snel een andere button tekenen voor op je website, of voor in je blog, of je powerpointpresentatie, dan heb je met Sumo Paint echt wel het gedroomde programma in handen. Layers & layer styles, filters, het volledige arsenaal tools dat je gewoon bent uit Photoshop (met zelfs een paar nieuwe erbij, zoals de symmetry tool, de bulky star tool & de curve tool), adjustments, … het lijkt wel een beetje te mooi om waar te zijn allemaal.

Toegegeven, er zijn natuurlijk zaken die doorgewinterde Photoshopgebruikers niet terugvinden, zoals het werken met masks bijvoorbeeld, maar wat je krijgt voor je ehm, geen geld is echt wel heel puik: de mogelijkheden met de borstels zijn bijvoorbeeld heel erg uitgebreid (speel zeker ook eens met de 3D brushes!), de gradients worden on the fly geupdatet in je document. Je documenten kun je exporteren naar jpg & png, wat neit alleen een beetje beperkt, maar vooral ook jammer is omdat alles naar 1 layer wordt herleid. Geen nood, echter: je afbeeldingen kun je ook bewaren op je Sumo-account, en daar blijven de verschillende layers wél bewaard. Daarbovenop is het ook handig dat je je werk gewoon op een andere pc kunt verderzetten mocht je dat willen -geen gedoe meer met memorysticks, harde schijven, e-mailen naar jezelf, of wat dan ook. Het enige wat je nodig hebt om serieus te photoshoppen is een internetverbinding -toch redelijk spectaculair, niet? O ja, op de website van Sumo Paint kun je ook heel erg sociaal wezen & browsen doorheen het werk van anderen, ratings toekennen, commentaar geven en de hele santeboetiek – very web 2.0, maar nog net ietsje leuker is dat je andermans afbeeldingen ook kunt openen met je eigen Sumo Paint zodat je eens kunt kijken hoe een en ander is gedaan.

Nu, zoals gezegd, ik ben eigenlijk met iets anders bezig, dus ik geef je gewoon dit filmpje mee dat mij kompleet heeft omvergeblazen:

www.youtube.com/watch?v=NAEoeWnYYvI

Kleurencombo’s, het zal voor mij altijd wel een groot mysterie blijven. Ik weet dat er hoofdkleuren zijn en ook zoiets als complementaire kleuren en verder weet ik ook dat er in het menselijk oog kegels enneu… staafjes zijn. En synapsen of zoiets. Whatever. Ik hoef niet veel verder te gaan om duidelijk te maken dat het kiezen van mooi bij elkaar passende kleuren voor mij een ware calvarietocht is die mij op de meest ongelegen momenten overvalt -voor de kleerkast ‘s morgens, in Brugse behangpapierwinkeltjes, maar vooral wanneer ik aan het photoshoppen of After Effects’en ben.  In het verleden heb ik al iets geschreven over Kuler -onlangs heb ik Color Scheme Designer aan mijn bookmarks toegevoegd.

Overzichtelijk & functioneel -meer moet dat niet zijn.

Het startscherm zit vrij simpel in elkaar: links heb je een kleurwieleken, erboven heb je een aantal kleurcombinatieschema’s (monochromatisch, complementair, triad, tetrad, analoog & analoog geaccentueerd). Aan de rechterkant zie je integraal previews: bovenaan de kleuren volgens het schema dat je hebt gekozen en eronder krijg je een voorbeeld te zien hoe tekst in verschillende kleuren combineert met de gekozen kleuren.

Laat ons beginnen bij de linkerkant: de basiskleur kies je door ofwel de hue numeriek in te voeren  (in graden, HEX-code of RGB-waarden) ofwel te dubbelklikken op een kleur in het kleurwiel zelf. Naargelang het combinatieschema dat je links boven hebt gekozen krijg je 1 tot 4 bolletjes (1 voor monochromatisch, 2 voor complementair, enz.) in je kleurwiel te zien die je naar eigen inzicht en goeddunken kunt verslepen. Bij mono & complemtair heeft dat natuurlijk weinig zin, omdat je de gekozen basiskleur meteen ook verandert, maar van zodra je 2 secundaire kleuren hebt (bij triad, bijv.) kun je naargelang je voorkeur voor dichte harmonieën of exuberant flashy kleurtjes de tonaliteit van die twee secundaire kleuren dichter bij dan wel verder af instellen.

presets -altijd handig!

Links onderaan heb je naast het Hue-tabblad nog de mogelijkheid om een ruw gekozen schema naar eigen smaak en inzicht aan te passen. Ofwel doe je dat manueel via de saturation/brightness & contrast-diagrammen, ofwel kies je meteen één van de vele presets die in het uitklapmenu beschikbaar zijn. Heb je liever een licht pastel-variant van je kleurschema? Of liever meteen alles in hoog contrast? Het leven kan gemakkelijk zijn.

Het derde tabblad onderaan, ten slotten, biedt je een overzicht van alle hex-codes die in je kleurschema voorkomen.

De preview van Color Schemer is zeer degelijk uitgebouwd: als je wil kun je tekst laten weergeven om te zien hoe goed die leesbaar is op de verschillende kleuren van je schema. Als dat nog niet genoeg is kun je ook lichte en donkere voorbeelden opvragen -zo weet je meteen of de gekozen combo het gewenste effect heeft of niet.

een voorbeeldsite in lichte kleuren

Om het af te ronden wat huiswerk:

• Ga naar Color Scheme Designer
• druk ctrl-D in

In September 2007 nam Adobe Virtual Ubiquity over, de makers van de online teksteditor Buzzword. De editor is Flashgebaseerd, waardoor het uiteraard heel erg mooi oogt: het design is strak en donker gehouden, waardoor de kleurtoetsen mooi uitkomen. Alle tekstoperaties zitten weggestopt in verschillende knoppen die zich allemaal in dezelfde toolbar bevinden. Klik je op de tekstknop (Font, de groene f), dan schuift alles netjes op naar rechts en komen de tekstopmaakmogelijkheden te voorschijn. Klik je op het paragraafteken, dan klapt de fontgroep heel vloeiend ineen en komen de paragraafopties te voorschijn.

Het is allemaal zodanig mooi en afgelikt dat je meer met de interface zit te spelen dan te schrijven. Enfin, ik spreek uiteraard voor mezelf. Maar het voelt danig elegant aan dat Google Docs plots houterig en stijf lijkt -let wel, houterig en stijf is helemaal niet slecht natuurlijk. Buzzword mag dan wel met allerlei schoonheidsprijzen weglopen, aan de samenwerkingsmogelijkheden die Google Docs biedt kunnen ze toch echt niet tippen.

Adobe Share is de online bibliotheek die eveneens in September 2007 werd geïntroduceerd. Het staat je toe om documenten te uploaden en te delen met anderen, vergelijkbaar met wat andere diensten (zoals Scribd) aanbieden. Het ligt in de lijn der verwachting dat dit platform de gemeenschappelijke basis wordt voor de andere online applicaties om de onderlinge integratie te bevorderen.

Brio, Adobe’s web-conferencing software, is nog altijd in beta. Via Brio kun je je scherm delen met anderen, videoconferencen met meerdere personen, notities delen, en dat allemaal via de browser, zonder installatie van bijkomende software. Ook hier vind je trouwens de ondertussen herkenbare donkere interface. Ik heb het nog niet geprobeerd, omdat momenteel geen van mijn vriendjes momenteel online zijn, maar het ziet er allemaal vrij intuïtief, logisch en transparant uit.

Het lijken boeiende tijden te gaan worden -je schrijft een tekst met Buzzword, de afbeeldingen die je erin gebruikt editeer je snel even met Photoshop Express, je deelt vervolgens met anderen via Share, … Het valt nog een beetje af te wachten hoe het zit met offline support, want daar loopt het vooralsnog een beetje mank. Het is ook nog wat afwachten wat Adobe nog in de mouw houdt qua bijkomende applicaties -een online Lightroom? Een ietsie competitor voor Sharepoint of Google Sites?

Iedereen heeft wel eens een paar screenshots nodig, toch? Windows zelf biedt middels wijlen de printscreentoets een paar mogelijkheden: printscreen om het volledige scherm op te nemen en alt-printscreen om een afbeelding van het huidige venster te maken, maar daar stopt het dan ook bij. Sommige programma’s bieden wat meer oplossingen -Irfanview, bijvoorbeeld- maar wat mij betreft kan geen tippen aan het gebruiksgemak van Jing. Wat is er dan zo speciaal aan? Wel, laat uw bretellen wat vieren en ga eens op uw gemak gaan zitten.

Bovenaan je scherm installeert Jing een soort metablob met drie kleinere metablobs -zelf zeggen ze er zon tegen, maar dat vind ik er wat over. Akkoord, ‘t is geel en het is inderdaad ook rond, maar zon? Soit. De eerste kleine metablob, die aan de linkerkant stelt je in staat screenshots en zowaar ook screencasts te nemen -niet enkel afbeeldingen dus, maar ook filmpjes (in Flash). Metablob 2 tovert je klembord te voorschijn; metablob 3 dient voor de instellingen.

Goed, terug naar metablob 1: screenshots & screencasts maken. Het principe daarbij is heel eenvoudig: vanaf het moment dat je de linkermetablob hebt aangeklikt kun je met de muisknop enkel een rechthoek selecteren; dit wordt uiteraard het frame van de afbeelding of film. Vervolgens klik je links onderaan de rechthoek of je een filmpje dan wel een afbeelding wil. In het eerste geval wordt er afgeteld en kan je demonstratie beginnen; neem je enkel een afbeelding, dan … eh… tja, dan wordt er niet afgeteld, omdat je afbeelding simpelweg meteen genomen wordt.

In een tweede fase kun je een en ander wat bewerken -deze vlieger gaat voorlopig enkel op voor afbeeldingen, niet voor opgenomen flashfilms. De opgenomen afbeelding kun je heel snel en gemakkelijk van pijlen en kadertjes voorzien zodat je duidelijk ergens de klemtoon op kunt leggen. Je hebt de mogelijkheid om pijlen, tekst en kaders te tekenen; met de twee resterende knoppen dienen om kleuren te selecteren of iets te markeren.

Mij lijkt het tekstgereedschap in wezen wel ok, al is het resultaat dikwijls relatief groot en opvallend aanwezig; dat komt vooral omdat je de dikte van de rand van het tekstvak niet kunt bepalen. Hopelijk komen hier in de toekomst een paar bijkomende instellingen bij. Dat gezegd zijnde weet ik niet of ik zo vaak tekst zou gebruiken, ook al was het eleganter vormgegeven. Screenshots hebben vaak een ondersteunende rol, en dienen niet alle info in zich te hebben. Soms is gewoon ergens een klein accent al voldoende. Als ik bij mezelf na ga, dan merk ik dat ik vooral de kaders en pijlen vaak gebruik.

Als je eenmaal klaar bent met je afbeelding -geloof me, het duurt geen vijf seconden- dan kun je die delen. Onder delen verstaat Techsmith -inderdaad, de mannen en madammen van het veelgeprezen Camtasia- eigenlijk niets anders dan opslaan. Dat kan gebeuren op verschillende locaties: op je eigen harde schijf, op een ftp-account, op je flickr-account, of zowaar op de servers van Techsmith zelf. Waarom zou je gebruik maken van die Techsmith servers? Wel, stel dat je in een of ander messengergesprek een softwareprobleem wordt voorgeschoteld. Het antwoord op het probleem kennen is één zaak; het goed en helder kunnen uitleggen is iets anders. Vaak is het veel duidelijker als je snel even kunt voortonen hoe het probleem opgelost dient te worden. Ook de flashfilmpjes op de site www.handleidingen.ugent.be werken volgens hetzelfde principe. Wel, in plaats van omslachtig het antwoord zo goed mogelijk proberen uit te tikken kunt u vanaf nu ook snel zelf een demootje of screenshot opnemen en dat op de Techsmithserver zetten. De url die u meteen krijgt plakt u in het messengergesprek; uw gesprekspartner kan meteen live uw filmpje bekijken. Redelijk indrukwekkend -de opslagplaats kost u overigens helemaal niets!

Ik ben zelf dermate enthousiast erover dat het mij bijna een no-brainer lijkt, al wil ik niet blind zijn voor de tekortkomingen die er nog zijn: een blur-tooltje zit er bijv. niet in, en dat kan soms wel handig zijn. Bij een screenshot van je mailbox bijv. wil je niet dat iedereen zomaar kan zien van wie je allemaal mails hebt gekregen, laat staan lezen wat er toevallig op de afbeelding verschijnt. Het ware ook handig mocht in de toekomst de rechthoek bijgestaan worden door een cirkel; ik hoef geen sterren of exotische spiralen of zo, maar een cirkeltje is toch ook vrij gemakkelijk om een zone te markeren.

Sleuren kun je doen vanop www.jingproject.com -meteen doen. Nu.

De opzet achter Photie doet wat denken aan Minerva: het moet in de eerste plaats simpel zijn, en in de tweede plaats ook. D’r zijn dermate weinig toeters en bellen bij Photie dat het zowat de Logan onder de photo sharing websites is -het is zelfs bijna een beetje beledigend, maar who cares? Unlimited storage…

Het moet gezegd, ben je op zoek naar geavanceerde mogelijkheden, zoals interactie met andere social networks, of uploaden vanop je gsm, dan ben je hier een paar straten verkeerd en kijk je best uit naar Flickr, Smugmug, ImageShack en consoorten. Bij Photie zijn er twee handelingen: uploaden en taggen, helemaal zoals moeder Natuur het ongetwijfeld wil. De site is wel nog in beta, dus het is nog een beetje afwachten… wat mij betreft mogen ze er alles mee doen, als ze aan die unlimited maar niet raken. Wil cyberspace even grenzeloos zijn als de stars up above, dan is unlimited … ehm, ben mijn zinseinde kwijt. Cercle wint net van Lokeren, en dan ben ik heel even van de wereld.

De drie vermelde websites hebben ondertussen stuk voor stuk een gigantische collectie aan videofilms. Die filmpjes kunnen via Omnisio relatief gemakkelijk bewerkt en dus ingebed worden in presentaties -studentgerelateerd of andere.